Поделиться ссылкой:
ТЕРРОРИЗМУ ЭКСТРЕМИЗМ ВАТАН, МИЛЛАТ ВА ДИНУ МАЗҲАБ НАДОРАД
Терроризм ва экстремизм аз як ҷониб чун як вабои аср хатари глобалии ҷиддӣ буда аз ҷониби дигар, аъмоли он гувоҳ аст, ки терроризм ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад. Ҳамзамон як таҳдиде ба ҷомеаи ҷаҳонӣ ва ба ҷони ҳар як сокини саёра аст. Ин зуҳуроти фалокатбор ҳеҷ умумияте ба дин, аз ҷумла ба дини мубини ислом надорад ва бо истифода аз номи ислом ба хотири ҳадафҳои сиёҳу ғаразноки сиёсӣ содир карда мешавад.
Эмомалӣ Раҳмон
Ба мо, ҷавонон боиси хурсандист, ки Ҷумҳурии Тоҷикистонро давлати ҷавонон ном бурдани Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумхурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ифодагари он аст, ки он кас ба қувваю иродаи ҷавонони кишвар итминони комил доранд ва хоҳони он ҳастанд, ки насли наврасу ҷавони кишвар ин рисолати худро сарбаландона иҷро намуда, аз пайи омӯзишу тадқиқ бошанд. Дар баробари ин, Сарвари кишварамон зимни сухнрониҳояшон, аз ҷумла дар ироаи Паёми навбатиашон яке аз масъалаҳое, ки боиси нигаронии ҷомеаи кишвар гаштааст, изoҳори нигаронӣ намуда, таъсиси Маркази ягонаи иттилоотӣ зарур шумориданд. Воқеан, ин иқдом тақозои замон аст. Чунки имрӯзҳо гуруҳҳои террористиву эктремистӣ барои даъват ва ҷалб намудани ҷувонону шаҳрвандон кишварамонро ба сафҳои худ бо истифода аз технологияҳои муосири иттилоотӣ роҳу усулҳои навро истифода карда, ҷавонони камтаҷрибаву ноогоҳро бо ғояҳои тундгароӣ гумроҳ месозанд ва ин раванд, имрӯзҳо тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ, асосан дар фейсбук, ютуб ва дигар шабакаҳои гуногун рӯ ба афзоиш дорад. Масалан, хоинони миллат, бахусус, Кабирию Муҳаммадиқбол имрӯз берун аз Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор дошта, бо сарпарастии хоҷагони хориҷиашон кўшиш доранд, ки дасисаву иғвогариро пеша карда, халқи куҳанбунёду тозаҷавони моро бадном тунди худ кунанд. Вале онҳо ва пайравонашон бояд дарк намоянд, ки сокинони мамлакат аз кирдорҳои разилонаи собиқ аъзои ташкилоти терористи экстремистии ҲНИ дар фоҷиаи ҷанги шаҳрвандӣ ва дар замони сулҳу оромӣ оид ба амалҳои номатлубаш низ воқиф мебошанд.
Таҳлилҳо собит менамояд, ки чунин шахсиятхо ҳеҷ гоҳ ба манфиати халқу Ватан кор накарда, баръакс, ба нафъи худ кор мекунанд. Мо, ҷавонон барои амалиёти ҳар гуна гуруҳҳои ифротиву ихтилофангез набояд фазои мусоид фароҳам оварем.
Набояд фаромўш кард, ки дaр шaроити ҷaҳонишaвӣ душвор гaрдидaни муносибaтҳои бaйнaлмилaлӣ, сиёсию иқтисодӣ бa мaсъaлaҳои ҳифзи симои миллию мaзҳaбӣ, пос доштaни aрзишҳои мaънaвӣ, бaлaнд бaрдоштaни сaтҳи фaрҳaнгӣ-сиёсӣ вa мaърифaти ҳуқуқии aҳолии кишвaр, хусусaн, ҷaвонон диққaти мaхсус зоҳир нaмудaн бa мaқсaд хеле мувофиқ aст.
Бояд ҳар шаҳрванони боору номуси кишвар ифтихор аз ватану ватандорӣ намуда, амалҳои номатлуби нафарони хиёнаткору бадрафторро шадидан маҳкум намояд. Дар робита ба ин, Пешвои миллат мақомоти дахлдорро муваззаф намудаанд, ки ҳамоҳангсозии фаъолиятро дар самти ошкор ва пешгирӣ намудани хавфу хатарҳои террористиву экстремистӣ боз ҳам вусъат бахшида, бо роҳи тақвияти корҳои фаҳмондадиҳӣ пеши роҳи гароидани ҷавононро ба равияҳои ифротгаро гирифта, онҳоро дар рӯҳияи садоқат ба халқу Ватан ва эҳтиром ба арзишҳои умумиинсонӣ тарбия намоянд.
Вобаста ба масоили матраҳгардида хулосабарорӣ намуда, бояд қайд кард, ки имрӯз дар замири ҷавонон ҳисси баланди миллӣ, эҳсоси худшиносиву ватандӯстӣ, ахлоқи ҳамида, сабру таҳаммул, омӯзиши илму дониш ва касбу хунари муосир, меҳнатдӯстӣ ва эҳтироми волоияти қонунро ташаккул бояд дод, зеро онҳо дар оянда ҳамчун намояндагони сазовор ва шоистаи миллати хеш ватани азизамонро дар арсаи ҷаҳонӣ муаррифӣ карда, рисолати таърихӣ ва эҳсоси масъулияти хешро дар баробари ниёгони гузашта, ҷомеаи имрӯза ва наслҳои оянда амиқ дарк намоянд, ба хотири таҳкими давлату давлатдорӣ, ҳифзи дастовардҳои даврони истиқлол, ваҳдати миллӣ, сулҳу субот ва рушди минбаъдаи иҷтимоиву иқтисодии ватани азизамон тамоми неруи ақлониву ҷисмонии худро равона созанд. 
Руҳулло МАҲМАДОВ,
Декани факултети Иқтисодиёти саноати куҳӣ
